Dennis van den Brink is vrijdag winnaar geworden van de prestigieuze Spruce Meadows Prijs over 1.45 meter tijdens CH De Wolden. Hij bleef met Night Star in een spannende barrage de Duitse ruiter Armin Schäfer een halve seconde voor. Derde werd Gerwilmer Ton, die voor de Morssinkhofhoeve in Hierden rijdt.
Dennis van den Brink tijdens zijn barrage, die hij winnend afsloot. (Foto: Hans Khoe)
Van den Brink uit Nijkerkerveen was in de eerste ronde al de snelste en startte in de barrage als laatste. Hij wist dus wat hem te doen stond. “Ik heb met Night Star nog nooit heel hard gereden, maar het liep direct bij de eerste twee hindernissen al fijn. De laatste moeilijke wending ging heel vloeiend, we bleven tot het laatst rustig”, analyseert Van den Brink zijn race.
Kort daarvoor had Armin Schäfer een tijd van 37.31 seconde neergezet en dat leek heel scherp. De barrage werd geopend door good-old Gerco Schröder, die met Fischerdante uiteindelijk vijfde zou worden. Daarna was de Engelsman Luke Hill met 36.48 seconden heel snel, maar hij liet één balk vallen. Elize van de Mheen nam in haar barrage zoveel risico, dat ze vol op de op een-na-laatste hindernis knalde. Ze viel van haar paard, maar krabbelde weer overeind.
Voor Dennis van den Brink is CH De Wolden zo langzamerhand een walhalla. “Ik rij hier altijd goed en heb alle rubrieken al eens gewonnen. We komen hier al vanaf het begin, ik heb hier de Grote Prijs in 2012 gewonnen, dat was nog op gras.” Van den Brink rijdt zondag de Grote Prijs gemeente De Wolden ook met Night Star.
Eindelijk echt raak
Marriët Smit-Hoekstra uit Mildam is één van de ruiters die steevast voorin meedoet. Na een eerste en twee tweede plaatsen op donderdag én een tweede stek op vrijdagmorgen, was het rond drie uur eindelijk echt raak in een van de grotere rubrieken. Smit-Hoekstra won met Horses2Fly Tea Time de twee sterrenrubriek om de Van Triest Trucks Prijs over een hoogte van 1.35 meter. Ze bleef Linde Bulthuis uit IJlst, die op Odanaminka reed, ruim voor. Haar tijd van 27.49 seconden werd al vroeg in de wedstrijd neergezet, zodat het hele veld zich erop stuk reed. “Ik heb mijn eigen rit gereden. Zij is supersnel”, verwijst Smit-Hoekstra naar Horses2Fly Tea Time. “Ze is nog maar 7 jaar, maar ze groeide er lekker in. Als we sneller moeten, dan wordt ze ook beter.”
Marriët Smit-Hoekstra beleeft drukke dagen, want ze treedt op in vele rubrieken. “We hebben zes paarden mee en dan ben je vaak aan de beurt. Dat we nu winnen, is mooi. Ik ga er vooraf niet vanuit, want er zijn hier veel goede ruiters. Ik heb een leuk en snel paard en hou van wat competitie, dus ga ik er vol in.” Voor Smit-Hoekstra is winnen niet het belangrijkste. “Een goed gevoel en een mooie rit zijn voor mijn al prima, winnen is leuk meegenomen.”
De amazone uit Mildam komt al lang in Veeningen. “Als kind al, in plaats van op vakantie gingen we hierheen. Toen bedacht ik me al hoe ik ooit met zo’n prijs naar huis kon gaan. Dat is me de laatste jaren aardig gelukt.”
De wedstrijd om de Koopmans Geluid Prijs werd wél gewonnen door Linde Bulthuis uit IJlst. De amazone, die eerder deze maand nog de onbetwiste ster was van het Fries kampioenschap, was met haar merrie Pellaminka drietiende van een seconde sneller dan Age Flapper uit Langezwaag, die op Picobella reed. Sander Naber uit Holsloot maakte het Nederlandse podium compleet.
Marriët Smit-Hoekstra wint de Van Triest Trucks Prijs. (Foto: Peter Nefkens)
